teamimage


Eddo Velders initieert en begeleidt verschillende innovatieprojecten bij Parnassia Groep. Hij helpt de Parnassia organisatie van 2030 vorm te geven. Eén van die innovatieprojecten is Patterns of Life.

Wat is jouw rol jij bij POL?

Ik ben opdrachtgever, namens de raad van bestuur. Ik probeer het kader te bewaken en ervoor te zorgen dat er samenhang is met andere grote ontwikkelingen binnen PsyQ.

Waarom is het zo belangrijk om juist de intake te herontwerpen?

Omdat we zien dat de interventies de we plegen soms niet passend zijn. Soms gaan we met een patiënt aan een vraagstuk werken, waarvan later blijkt dat dit niet het meest kritieke vraagstuk blijkt te zijn. We hebben geconstateerd dat veel effectiever en efficiënter kunnen zijn in het verbeteren van de kwaliteit van leven van cliënten, wanneer we wat meer tijd in het begin nemen. We willen meer naar de vraag van de klant kijken, zoals we ook doen in de HOME teams. Bij POL plaatsen we deze vraag ook nog eens in het perspectief van het leven van de cliënt. We willen aansluiten bij de omgeving van de cliënt. Bijvoorbeeld: wanneer je met z’n zessen in een flatje in Den Haag woont, heb je andere mogelijkheden om met je mentaal welzijn om te gaan dan wanneer je in een groot huis in de Ardennen woont. Door aan de voorkant veel tijd te nemen voor het verhaal, kun je gepastere handvatten geven voor de rest van het leven.

“Wanneer mensen vastlopen, willen we ze uit het patroon helpen te navigeren en handvatten voor de toekomst te creëren.”

Waarom is het denken in patronen zo belangrijk?

Een voorbeeld van een patroon is hier bij mij thuis: als mijn vrouw dit zegt, dan zeg ik altijd dat. Als je met elkaar vastloopt, kan je ook geen andere interactie meer met elkaar vorm geven en heb je soms ene helpende hand van buiten nodig die je helpt op een andere manier naar de situatie te kijken. Bij POL willen we die patronen inzichtelijk krijgen en mensen ook handvatten geven om eruit te komen.

Hoe past dit binnen de toekomstvisie van Parnassia?

In de visie van Parnassia, speelt de visie van Redesigning Psychiatry een belangrijke rol. Wanneer mensen vastlopen, willen we ze uit het patroon helpen te navigeren. We willen mensen ook helpen vermogens te ontwikkelen en transities te maken. Dus niet alleen deze vastloper pakken, maar er ook voor zorgen dat ze een volgende keer dat mensen vastlopen zien waar hun kwetsbaarheden liggen en weten wat hen kan helpen. Bijvoorbeeld een goede wandeling, goed slapen of een biertje met een vriend.

Welke waarde kan de POLLY tool toevoegen voor patiënten?

Parnassia Groep wordt voor een veel breder publiek toegankelijk. Het ontdekken van patronen in je bijvoorbeeld je werksituatie kan je helpen om met een frisse blik naar die situatie te kijken. Parnassia kan behulpzaam zijn bij mentale vitaliteit op elk levensgebied. We nemen een veel meer holistische kijk op de mens. Met het POL project kunnen we helpen uitzoeken waar mensen vastlopen, en helpen handvatten te vinden om weer uit dit patroon te navigeren.

Welke waarde kan de POLLY tool toevoegen voor behandelaren?

De behandelaar krijgt veel meer grip op wat hij/zij aan het doen is, omdat hij/zij wordt uitgenodigd om holistisch te kijken naar de mens. Dus bijvoorbeeld ook naar de werksituatie en de woonsituatie. Het is veel fijner om te zien dat de cliënt na je interventie ook echt opknapt. Het is super bevredigend dat je echt mag werken aan datgene wat er voor de cliënt toe doet, dat je weet iemand echt vooruit te hebben geholpen. Je krijgt ook veel meer het gevoel van first time right.

Wat vind je het leukst aan dit project?

Dat we het allemaal zelf niet weten, maar toch durven te springen met elkaar. We weten het allemaal niet precies, maar we houden elkaar vast en we zijn gaan bewegen. Een team dat met elkaar die stappen durft te zetten, dat is prachtig.

“Zie geen diagnose, maar zie een mens.”

Wat vind je het ingewikkeldst aan dit project?

Eigenlijk hetzelfde wat het project zo leuk maakt: al die grote, eigenwijze denkers bij elkaar brengen. Dat vind ik een mooie, maar ingewikkelde opdracht. Gelukkig is er echt een basishouding om elkaar te willen begrijpen.
Ik vind het ook spannend om de beloften die we doen echt waar te maken. We beloven dat behandelaren aan het eind van de dag met veel lol hun deur sluiten, wat dat werk ook moge zijn. Maar die sprong die wij met het team maken ook echt met behandelaren en patiënten zetten, dat vindt ik het meest spannend.

Wat kunnen behandelaren nu al in de dagelijkse praktijk doen?

Ik wil ze graag vragen de mens te zien, de holistische kijk te nemen. Dus zie geen diagnose, maar zie een mens. En ik roep alle behandelaren op met veel nieuwsgierigheid te kijken naar de proeftuinen die komen. Omstel de plekken waar we nieuwe dingen gaan uitproberen, geef de ruimte voor ontwikkeling.

Interviewer: Deanne Spek
Interviewee: Eddo Velders